Nikt wcześniej nie zadał sobie trudu przyjrzenia się historii powstania PHP i pierwotnych kierunków jego rozwoju.
Projekt PHP powstał jako rozszerzenie idei SSI (ang. Server Side Includes) wprowadzonej przez Apache. SSI mogło mało, pomysłodawcy chcieli dodać tam własne API - stąd nadal istniejący relikt w postaci <?php ?> w plikach .php.
Były to czasy, gdzie serwisy webowe powstawały jako CGI w języku C (co było dobre, bo przeciętny serwer WWW wtedy miał wydajność mniej więcej 486DX 400 MHz). Potem nagle jak grzyby po deszczy zaczęły rosnąć skrypty CGI w Perl. O obiektowości mało kto mówił.
Na tym etapie okazało się, że zarówno dla początkujących jak, jak i zaawansowanych klepanie kodu w Perl'u jest mało wydajne - PHP na życzenie swoich użytkowników poszerzało bazę API o coraz nowe funkcjonalności: m.in. operację na ciągach znaków, obsługę baz danych, protokołów HTTP i FTP, zwalniając twórcę skryptu z myślenia o tym jak to zrobić.
Ta pozorna łatwość przyniosła PHP miliony zwolenników (sam nim byłem). Jednak rozwój umiejętności programistycznych i wiedzy o inżynierii oprogramowania sprawił, że widoczne trudności z zarządzaniem kody zamieniły zachwyt w obrzydzenie. Zmiany w API z wersji na wersje czyniące wersje kodu niezgodnymi szybko zaczęło być męczące i prowadziło do szukania hostingów z akuratną do kodu wersją PHP. A jak długo można używać dziurawych wersji?
ASP powstało jako zazdrość Microsoftu wobec popularności PHP... I co? Trafili bulls eye.
W przypadku Ruby i Pythona należy powiedzieć, że to języki programowania oryginalnie stworzone w oderwaniu od technologii Web'owych. I tak powinno być - język powinien rozwijać się sam w sobie, z naciskiem na wydajność i zachowanie spójnych technik programowania. To bardziej przemawia do programistów zawodowców, którzy kształcą się w określonych paradygmatach i uczą się nacisku na inżynierię oprogramowania. Wymuszenie podziału logiki od strony wizualnej, czyni z automatu projekt przejrzystszym.
Wiele osób zaczynających zabawy z PHP miesza kod z HTML'em bo tak najłatwiej o efekty, a to gdzieś zostaje potem w głowie i wypacza myślenie.
PHP w postaci znanej z 4 powinno całkowicie zniknąć i odejść do lamusa, a język powinien ewoluować powoli w formie podobnej do Pythona, a biblioteki mieć podzielone funkcjonalnie, najlepiej w oparciu o klasy i moduły.
